Pokazywanie postów oznaczonych etykietą portrety. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą portrety. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 5 listopada 2015

Magdalena








































Jak się okazuje praca w domu wcale nie jest łatwiejsza od typowych dniówek. Jest o wiele przyjemniejsza, bo wiele spraw można załatwić jeszcze w piżamie, ale niesie to za sobą ryzyko pracy o absurdalnych godzinach (takich, że nie wiesz czy to jeszcze noc czy już dzień), kompletną niezdolność do rozdzielenia pracy od "prywaty" i niestety ogromną chęć odkładania wszystkiego na potem. Ale w tym chaosie powoli udaje mi się odnaleźć równowagę. I nie jest to moja zasługa. Mam niesamowite szczęście, że otaczają mnie ludzie, którzy potrafią wprowadzić ład do mojej zabałaganionej rzeczywistości.
Z Madzią znamy się od liceum, nawet nie wiem, kiedy nasze drogi się skrzyżowały, po prostu odkąd przekroczyłam próg I LO w Rybniku, Madzia była gdzieś obok, poniekąd w pakiecie z jeszcze jedną młodą damą, której obecność w moim życiu jest kluczowa (ale wierzę, że o niej będę jeszcze miała okazję się rozpisać). Mimo, że zaraz po liceum nasze drogi się rozeszły, to zawsze znajdywałyśmy tę powrotną do siebie. I oto jesteśmy, starsze, mądrzejsze i pewne, że to, co teraz tworzymy, do czego dojrzewamy, jakie podejmujemy wybory - to zostanie z nami już do końca. Kiedy fotografuję ludzi tak bliskich mojemu sercu, widzę o wiele więcej niż zazwyczaj. Staram się pokazać ich tak, jak sama ich postrzegam. Przekazać ich energię, piękno, niepowtarzalną aurę, która ich otacza. Patrząc na zdjęcia, które zrobiłyśmy tym razem czuję spokój i ciepło tego popołudnia, które obfitowało w mniej lub bardziej poważne rozmowy. Mam nadzieję, że Wam też uda się to poczuć.

czwartek, 15 października 2015

Oliwka.








































Dawno przed moim obiektywem nie stanęło takie zjawisko jak Oliwia. Przyznaję, że była to jedna z najprzyjemniejszych sesji od dawna. Tak naturalnej i zdolnej modelki mogę sobie tylko pozazdrościć. Jestem też przekonana, że to nie ostatni raz kiedy wspólnie z Oliwką coś tworzymy. Takiego talentu nie można zmarnować. 

poniedziałek, 7 września 2015

Dorota

Z Dosią znamy się nie od dziś, a dokładnie odkąd skończyłyśmy sześć lat dlatego też niesamowicie ucieszyłam się, że to mnie poprosiła o zrobienie dla niej sesji buduarowej. Chyba właśnie z powodu naszego "stażu" tak dobrze nam się pracowało. A oprócz zdjęć zrobiłam też makijaż i fryzurę - uwielbiam, kiedy moja praca wymaga ode mnie wielozadaniowości.

poniedziałek, 27 lipca 2015

Eliza

Odkąd pamiętam taka fotografia pasowała mi najbardziej, od tego zaczęłam i tego chciałam się trzymać. A potem odkryłam piękno reportażu, emocji, niedomówień. Mimo wszystko miło było wrócić do korzeni i zrobić miejską sesję, ocierającą się nieco o modowe klimaty. Przed obiektywem stanęła śliczna Eliza, a poniżej możecie zobaczyć efekty naszej pracy. 

wtorek, 16 czerwca 2015

Magdalena i cicibery

Cicibery to ręcznie wykonana biżuteria, ale nie tylko (w ofercie można znaleźć też dekoracje, nawet z żywych sukulentów). Dzisiaj postawiłyśmy jednak na trzy odsłony biżuterii. Pierwsza to naturalna kolekcja w klimacie boho, z beżowego sznurka; druga jest odrobinę bardziej elegancka (piękne szaroniebieskie szklane perły); trzecia wersja to niezwykle modne kolorowe bransoletki z zawieszkami.
Modelką, a co za tym idzie teraz już twarzą Ciciberów jest Magdalena, która nie tylko przepięknie prezentuje biżuterię na zdjęciach, ale sama jest posiadaczką kilku egzemplarzy. 

środa, 18 marca 2015

Like mother, like daughter

Mam ogromne szczęście fotografować wspaniałych ludzi. Pięknych na zewnątrz i jeszcze piękniejszych w środku. Asia i jej mama są właśnie takie. To wulkany pozytywnej energii. Nasze zdjęcia powstały jeszcze w grudniu, ale dopiero teraz postanowiłam się nimi podzielić. Pierwszy raz miałam okazję towarzyszyć z aparatem matce i córce, mam ogromną nadzieję, że nie ostatni. Jest coś niezwykłego w nas, kobietach i w łączących nas związkach. Sama zaczynam dostrzegać w sobie coraz więcej z mojej mamy. Nie mam może jej niesamowitej wewnętrznej siły, ani tak jak ona nie kocham porządku, widzę za to w swojej twarzy coraz więcej jej cech. I myśl, że mogłabym za trzydzieści lat tak piękna, jak ona zdecydowanie podnosi mnie na duchu. 

wtorek, 17 marca 2015

Anita

Dzień dobry. Tak chyba powinnam zacząć. Niełatwo wrócić do publikowania swoich słów, tym bardziej, że ostatnie oficjalne notatki, które wyszły spod mojej ręki straszą datą sprzed dwóch lat. Odstawiłam słowo pisane na drugi plan, bo przecież od dawna moim życiem rządzi obraz. W tym roku minie dekada odkąd pierwszy raz złapałam za aparat z intencją zrobienia zdjęcia czemuś/komuś innemu niż własnej rodzinie na wakacjach. I chociaż to, co wtedy wydawało mi się szczytem moich zdolności różni się diametralnie od tego, co staram się robić dzisiaj, to ekscytacja towarzysząca każdej chwili obserwowanej przez wizjer jest właściwie taka sama. Nie mam pojęcia, co skłoniło mnie do tego, żeby zacząć swoje kadry ubierać w słowa. Prawdopodobnie jest to efekt tęsknoty za opowiadaniem historii, atmosfery dzisiejszego popołudnia, odkopanych z "czeluści" iTunes dźwięków i ogólnej potrzeby zrobienia czegoś więcej. A może to po prostu wiosna wywołała we mnie jakiś twórczy zryw. Zresztą motywy nie mają tak wielkiego znaczenia jak efekty. A dzisiejsze efekty wymagają odpowiedniego wstępu.